Παραινετικά

Ἱεροῦ Θεοφυλάκτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀχρῖδος

ΚΑΙ προχωρῶντας εἶδε κάποιον τυφλὸ ἐκ γενετῆς· τὸν ρώτησαν οἱ μαθηταί του καὶ τοῦ εἶπαν· «Δάσκαλε, ποιὸς ἁμάρτησε αὐτὸς ἤ οἱ γονεῖς του γιὰ νὰ γεννηθῆ τυφλός;».

ΕΠΕΙΔΗ τὸ κράτος εὐημεροῦσε γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο, αὐξανόταν ἀνάλογα καὶ ἡ θρησκεία. Μετὰ τὸν πόλεμο κατὰ τοῦ Λικινίου σημείωσε τέτοιες ἐπιτυχίες στοὺς πολέμους κατὰ τῶν ἀλλοφύλων, ὥστε νίκησε τοὺς Σαυρομάτες καὶ τοὺς ἀποκαλούμενους Γότθους καὶ στὸ τέλος σύναψε χαριστικὴ συνθήκη μὲ τοὺς δεύτερους.

Ὁμιλία ΙΗ΄ τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφόρων


Ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ ἀνανέωση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι τὸ ξαναζωντάνεμα καὶ τὸ ξαναπλάσιμο τοῦ πρώτου Ἀδάμ, ποὺ ἡ ἁμαρτία τὸν ὡδήγησε στὸ θάνατο κι ὁ θάνατος πάλι τὸν ἔκαμε νὰ παλινδρομήση στὴ γῆ ἀπ’ ὅπου πλάστηκε. Εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ἀθάνατη ζωή.

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου

Σήμερα ὁ Χριστὸς διαλαλεῖ σὲ μᾶς τοὺς ἄθλους τῆς Σαμαρείτιδος καὶ πρέπει τὸ φτωχὸ πλοιάριο τοῦ λόγου μου νὰ διαπλεύση τὸ πέλαγος τῶν κατορθωμάτων της. Βλέπω τὴν πίστη της καὶ θέλω νὰ φτιάξω τὸ ἐγκώμιό της καὶ μαζί σας νὰ ἐπαινέσω τὴν φτωχιὰ καὶ τὴν πλούσια, τὴν πόρνη καὶ τὴν ἀπόστολο, τὴν ἄσωτη καὶ τὴν πιστή, τὴν πολύγαμο καὶ πολυδύναμη, αὐτὴ ποὺ πολλοὺς ἐμόλυνε καὶ ποὺ τὸν μονογενῆ γιὸ τοῦ Θεοῦ ὑπηρέτησε. Αὐτὴ ποὺ μολύνθηκε καὶ καθαρίστηκε, ποὺ δίψασε κι ἐπιθύμησε νερὸ ζωντανό, καὶ κληρονόμησε τὰ νάματα τῆς χάρης τοὐρανοῦ.

ΓΙΑ τὴν Ἐπέτειο τῶν 350 ἐτῶν ἀπὸ τῆς Κοιμήσεως τοῦ μεγάλου σέρβου Ἁγίου Βασιλείου τοῦ Ὄστρογκ τοῦ Θαυματουργοῦ, δημοσιεύουμε κείμενο μὲ τὸν Βίο καὶ τὰ Ἆθλα του, ἐκζητοῦντες τὶς ἅγιες πρεσβεῖες του γιὰ ὅλους τοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανοὺς ὅπου γῆς:

Ἁγίου Μητροπολίτου Φιλαρέτου τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς (+ 1985)

 

λοι γνωρίζουμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία ψάλλει τό περιεκτικό καί συγκινητικό τροπάριο τῆς Ἑορτῆς, στό ὁποῖο λέγεται: "Μεσούσης τῆς ἑορτῆς, διψῶσάν μου τήν ψυχήν εὐσεβείας πότισον νάματα".

ἅγιος Γεώργιος κατ’ ἐξοχὴν ὑπέμεινε καρτερικὰ τὰ μαρτύρια τοῦ τροχοῦ, τοῦ λογχισμοῦ, τῶν θανάσιμων φαρμάκων, τῆς ἀσβέστου, τοῦ ξυλοδαρμοῦ, τῆς φυλακῆς ἀλλὰ καὶ κάθε στέρηση καὶ κακουχία ἀντὶ τῶν τιμῶν καὶ τῆς ἐγκόσμιας δόξας, διότι ἡ καρδιά του καταυγαζόταν ἀπὸ τὸ ἀνέσπερο φῶς τῆς Ἀναστάσεως.

Ἱεροῦ Μακαρίου Καλογερᾶ τοῦ Πατμίου

ἄνθρωπος κλίνει φυσικὰ στὸ νὰ λυπεῖται καὶ νὰ πονᾶ στὶς δυστυχίες καὶ συμφορὲς τῶν ἄλλων. Ἴσως ἐπειδὴ εἶναι κοινὲς ἢ ἐπειδὴ ὅλοι εἴμεθα ἀπὸ τὸ ἴδιο φύραμα, ἢ ἐπειδὴ δὲν γνωρίζει ὁ ἄνθρωπος «τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα». Δὲν εἶναι βέβαιος ὅτι ἀργότερα δέν θὰ φυτρώσουν στόν ἴδιον οἱ ἄκανθες τῶν πόνων τίς ὁποῖες βλέπει σὲ ἄλλους. Γι’ αὐτοὺς τοὺς λόγους δικαίως σύρεται κανεὶς σὲ συμπαθῆ διάθεση, ὅταν θεωρεῖ τίς ἀσθένειες καὶ τοὺς πόνους τῶν συνανθρώπων του.

  1. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Ε΄ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
  2. Διηγήσεις Μετανοίας
  3. Ἡ σημασία τοῦ ἀγῶνος τοῦ 1821 τῆς Ἀνεξαρτησίας
  4. Ἡ Ἐκκλησία καὶ ὁ ρόλος της στὴν Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση τοῦ 1821
  5. Γέροντος Χρυσάνθου: Πνευματικὴ νουθεσία καὶ θαυμαστὸ περιστατικὸ
  6. «Ψυχή μου, ψυχή μου, ἀνάστα, τί καθεύδεις;»
  7. Λόγος περὶ μετανοίας καὶ περὶ τῆς ἐξορίας τοῦ Ἀδὰμ ἀπὸ τὸν Παράδεισον
  8. Ὁμιλία στὴν Δευτέρα Παρουσία τοῦ Χριστοῦ (Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ)
  9. Ἡ Πολιοῦχος τῶν Ἀθηνῶν Ἁγία Φιλοθέη
  10. Ἡ Μετάνοια ἀνοίγει τὴν πύλη
  11. Περὶ τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου τοῦ Ναζιανζηνοῦ
  12. Κεφάλαια Περί Ἀγάπης Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ
  13. Εὐχαριστιακὴ πρόσκληση Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας
  14. Στὰ ἅγια Θεοφάνεια
  15. ΕΥΧΗ ΕΠΙ ΤΗ ΠΑΡΟΥΣΗ ΘΛΙΨΕΙ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ
  16. Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ σὲ Ναό του κατὰ τὴν μνήμη του μὲ τὸ Πάτριο Ἑορτολόγιο
  17. ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ «Εἴμαστε Ναὸς Θεοῦ»
  18. Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ὑπὲρ τοῦ Πατρίου Ἡμερολογίου στὴν Κύπρο
  19. Ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ἁγίου νέου ὁσιομάρτυρος Ἰακώβου
  20. Ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος Α’ Πατριάρχης Κων/πόλεως