Ἀντιαιρετικά


Ἡ Aἵρεσις τοῦ Oἰκουµενισµοῦ ἄρά γε εἶναι «αἰχµαλωσία» καὶ «προϊὸν διπλωµατίας», ἢ ἀποτελεῖ «ἐκκλησιολογικὴ κακοδοξία» καὶ «νόσον πρὸς θάνατον»;

Τὴν Kυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ ἔτους 2019, Xάριτι Θεοῦ, εἴχαµε ἐκφωνήσει, Συνοδικῇ ἀναθέσει, Ὁµιλίαν, ἡ ὁποία ἐν συνεχείᾳ ἐδηµοσιεύθη µὲ τίτλον: «1919-2019: Ἑκατὸ ἔτη µιᾶς ἀντορθοδόξου πορείας - Ἡ καθοριστικὴ συµβολὴ τῆς ἐν Ἑλλάδι ἐπισήµου Ἐκκλησίας στὴν θεµελίωσι καὶ ἐξέλιξι τῆς Oἰκουµενικῆς Kινήσεως».1

Ὁμιλία Σεβασμ. Μητροπολίτου Ὠρωποῦ καὶ Φυλῆς κ. Κυπριανοῦ

 

Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας 2019-Συνοδικὴ Ἐκδήλωσις

 

καθοριστικἠ συμβολὴ τῆς ἐν Ἑλλάδι ἐπισήμου Ἐκκλησίας στὴν θεμελίωσι καὶ ἐξέλιξι τῆς Οἰκουμενικῆς Κινήσεως

Α ́. «Αἰχμαλωσία» ἢ «Νόσος» ὁ Οἰκουμενισμός;

Β ́. Αἰτιώδης συνάφεια Οἰκουμενισμοῦ - Ἡμερολογιακοῦ.

Γ ́. Ὁ Μεταρρυθμιστὴς τοῦ 1924: πρωτοπόρος Οἰκουμενιστής.

Δ ́. Κρήτη: « τὸ ἔσχατον πτῶμα».

Δημοσιεύουμε παλαιότερο κείμενο ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ, τὸ ὁποῖο ἁλιεύσαμε ἀπὸ Ἱστολόγιο στὸ διαδίκτυο («Ἐν τούτῳ νίκα», 9-6-2012), καὶ παρουσιάζουμε λόγῳ τῆς ἐπικαιρότητός του. Βλέπουμε μὲ ὀδύνη σήμερα (16/29-6-2021) ὅτι οἱ Καινοτόμοι Νεοημερολογῖτες-Οἰκουμενιστὲς ἔσπευσαν νὰ (συν)ἑορτάσουν μαζὶ μὲ τοὺς Παπικοὺς τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους Πέτρο καὶ Παῦλο καὶ νὰ «καταλύσουν» εὐωχούμενοι μετὰ μιᾶς μόλις ἡμέρας νηστείας!

τοῦ Σεβασμ. Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Δημητριάδος κ. Φωτίου

Ἀρχιγραματέως Ἱερᾶς Συνόδου

 

πάντηση στὴν ἀπὸ 06-10-2018 γνωμοδότηση τοῦ κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου πρὸς τὰ ἀποτειχισμένα ἤδη (ἀπὸ τὴν 26-10/8-11-2016) μέλη τοῦ Δ.Σ. τοῦ σωματείου ΘΕΟΚΓΟΧΝΜ[1]καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς, περὶ τοῦ Νόμου 4301/2014, γιὰ τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων «δογματικὴ θεμελίωση» τῆς ἀποτειχίσεώς τους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος.

+Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος

ορτάσαμε τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου στὴν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τὸ 325 μ.Χ., οἱ ὁποῖοι κατετρόπωσαν τὴν αἵρεση τοῦ Ἀρειανισμοῦ. Ἐπρόκειτο γιὰ πάρα πολὺ ἐπικίνδυνη ἐπιβουλὴ κατὰ τῆς πίστεως στὴν Θεότητα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἔπληττε τὸ Μυστήριο τῆς Ἁγίας Τριάδος καὶ βέβαια ἀποστεροῦσε τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὴν δυνατότητα τῆς σωτηρίας.

Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Φωτίου

Ἀρχιγραματέως Ἱερᾶς Συνόδου

Πρὶν προχωρήσουμε στὸ Β´ μέρος τῆς ἀπαντήσεώς μας «ΟΙ ΚΑΤΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑΝ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ» στὴν ἀπὸ 06-10-2018 Γνωμοδότηση τοῦ κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου περὶ τοῦ Ν.4301 (στὸ ἑξῆς ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ), ὀφείλουμε μία σύντομη ἀπάντηση στὴν «ἀνταπάντηση» τοῦ κ. Καθηγητοῦ στὸ Α´ μέρος. Σὲ αὐτὴν τὴν «ἀνταπάντηση» ὁ κ. Καθηγητὴς ἀντὶ νὰ ἀπαντᾶ, μᾶλλον θέτει νέα ἐρωτηματικά. Πάντως, τουλάχιστον, τώρα ἔχει υἱοθέτησει μία στοιχειώδη διάρθρωση καὶ διαίρεση σὲ ἑνότητες τοῦ κειμένου του (κατ᾽ ἀντιστοιχίαν τοῦ Α´ μέρους τῆς ἀπαντήσεως ἡμῶν) γιὰ νὰ εἶναι κάπως εὐκολοδιάβαστο. Εἶναι μία πρόοδος αὐτό. Ἀπαντοῦμε.

Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας 2019

Συνοδικὴ Ἐκδήλωσις

Συγκρητιστικἠ Αἵρεσις τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Οἰκουμενικὴ Κίνησις καὶ «Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν»
Μέρος Α´. 1948-2018.
«Παγκόσμιο Συμβούλιο Ἐκκλησιῶν»
Σύναψις μιᾶς Οἰκουμενιστικῆς Διαθήκης.

Μέρος Β´. Συγκρητισμός.
Διαθρησκειακὸς Οἰκουμενισμός.
Πρὸς ἕνα «Παγκόσμιο Συμβούλιο Θρησκειῶν»;

Μέρος Γ´. Ὑψώθηκε ὁριστικὰ πλέον τὸ «τεῖχος»
μεταξὺ Γνησίας καὶ νόθου Ὀρθοδοξίας

Σεβασμ. Μητροπολίτου Γ.Ο.Χ. Δημητριάδος κ. Φωτίου

Ἀρχιγραμματέως Ἱερᾶς Συνόδου

 

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ


πάντηση στὴν ἀπὸ 06-10-2018 γνωμοδότηση τοῦ κ. Κυριάκου Κυριαζόπουλου πρὸς τὰ ἀποτειχισμένα ἤδη (ἀπὸ τὴν 26-10/8-11-2016) μέλη τοῦ Δ.Σ. τοῦ σωματείου ΘΕΟΚΓΟΧΝΜ καὶ τοὺς σὺν αὐτοῖς, περὶ τοῦ Νόμου 4301/2014, γιὰ τὴν ἐκ τῶν ὑστέρων «δογματικὴ θεμελίωση» τῆς ἀποτειχίσεώς τους ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος.

  1. Μόσχα καὶ Κρήτη
  2. Ἡ Εἰρηνολογία καὶ Ἀγαπολογία τῶν Οἰκουμενιστῶν ἀποτελεῖ διαστρέβλωση τῆς Χριστιανικῆς Ἀληθείας
  3. Ὀρθόδοξη Διάκριση σὲ καιρὸ Οἰκουμενικῆς συγχύσεως
  4. Λόγος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιῶς καί Σαλαμῖνος κ. Γεροντίου
  5. Ἡ ἀδυσώπητος ἀλήθεια
  6. Ἡ Ἀλήθεια τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας σὲ θέματα Πίστεως, Κανονικότητος καὶ Ἱστορίας ἔναντι θλιβερῶν ἀναληθειῶν κατηγόρων αὐτῆς μὲ ἀναφορὰ στὴν Χίο
  7. Ὀρθόδοξος Διαμαρτυρία κατὰ τῆς Ἄρσεως τῶν Ἀναθεμάτων Κωνσταντινουπόλεως – Ρώμης
  8. Ὀρθόδοξοι Ἀντιδράσεις εἰς τοὺς σκοποὺς τοῦ «Παγκοσμίου Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν»
  9. Πορεία πρὸς τὴν «Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Σύνοδον»:
  10. Έπιστολή πρὸς π. Νικόδημον Ἀεράκην
  11. Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικὸς χθὲς καὶ σήµερα
  12. «Οὐδέποτε διά μεσότητος, ἄνθρωπε, τά ἐκκλησιαστικά διωρθώθη»
  13. Ἡ Ὀρθοδοξία Πολεμουμένη Νικᾶ
  14. Ἡ σταυροαναστάσιμη πορεία τῆς Ὀρθοδοξίας
  15. Ορθόδοξη Ενημέρωση 2
  16. Ὀρθοδοξία καί Εἰκονομαχία
  17. Ἡ αἵρεσις τῆς Ὀνοματολατρείας
  18. Ὀρθόδοξη Ἐνημέρωση
  19. Τό κατάντημα μιᾶς κάλπικης ἐπιχειρηματολογίας
  20. ‘Η αίρεσις του π. ’Επιφανίου Θεοδωροπούλου