Ἱστορικά

ΕΠΙ τῇ μνήμῃ τοῦ ἐπισήμως Διακηρυχθέντος πρὸ ἔτους ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδό μας Ὁσίου Ἱερωνύμου τῆς Αἰγίνης (+3/16.10.1966), δημοσιεύουμε τὴν «Νεκρολογία» περὶ τῆς Κοιμήσεώς του, ἡ ὁποία ἐγράφη ἀπὸ Πνευματικό του τέκνο καὶ παρετέθη στὸ ἐπίσημο Περιοδικὸ τῆς Ἐκκλησίας μας «Ἡ Φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας» (ἀριθ. 504 / 1.11.1966, σελ. 7). Πρόκειται γιὰ μία σημαντικὴ μαρτυρία περὶ τῆς μορφῆς τοῦ Ἁγίου Γέροντος. Τὸ κείμενο συνοδευόταν ἀπὸ φωτογραφία τῆς Ἐξοδίου Ἀκολουθίας, τὴν ὁποίαν ἐπίσης παραθέτουμε, ὅπου ἐνώπιον τοῦ ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ὁσίου Γέροντος καὶ ἐν μέσῳ πνευματικῶν του τέκνων, διακρίνεται ὁ προεξάρχων τῆς Ἀκολουθίας Ἐπίσκοπος Διαυλείας κ. Ἀκάκιος, ὁ μόνος ἐπιζῶν μέχρι σήμερα ἐκ τῶν παλαιῶν Ἀρχιερέων τῆς Ἐκκλησίας μας.

Εἰς τὸ περιθώριον τῆς Ἱστορίας

 Καταπληκτικὸν Θαῦμα

 Σεπτέμβριος 1925

Καὶ πάλιν τὸ κατάστημα τοῦ παλαιμάχου ἀγωνιστοῦ κ. Ἀνδρέα Βαπορίδου εἰς συναγερμόν!

πέκειτο ἡ ἑορτὴ τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ποῦ λοιπὸν θὰ ἑωρτάζετο;

ΜΕΤΑΞΥ τῶν ἀναριθμήτων κειμένων, τὰ ὁποῖα συνέταξε ὁ μακαριστὸς Ἡγέτης καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν Μητροπολίτης πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος Καβουρίδης (+7.9.1955), τὰ περισσότερα ἐκ τῶν ὁποίων ἀσχολοῦνται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς Ἑορτολογικῆς Καινοτομίας, εἶναι καὶ τὸ ἀναδημοσιευόμενο ἐνταῦθα μὲ τὸν ὡς ἄνω τίτλο.

Κατὰ τὴν ἐκταφὴν τῶν ὀστῶν τοῦ Ἁγίου πρώην Φλωρίνης
κυροῦ Χρυσοστόμου Καβουρίδου ἐκ τοῦ τάφου ἐξῆλθεν εὐωδία.

 

Τὸ ἀνεμέναμεν. Καὶ οὕτω δὲν μᾶς ἐξέπληξεν. Ὁλόκληρον τὴν ζωήν του ἐθυσίασεν εἰς τὸν βωμὸν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ Ἔθνους. Ἡ ἰδιωτικὴ ζωή του ἦτο ἁγία. Πρᾶος, ἀνεξίκακος, συγχωρῶν τοὺς πάντας. Ἡ καρδία του ἦτο πλημμυρισμένη ἀπὸ ἀγάπην. Τὴν Ὀρθοδοξίαν τὴν ἔζησεν ὡς ἀγάπην.

Ἡ τελευταία του ἐπίσκεψις

ΜΕΤΑ τὴν μακαρία Κοίμησι τοῦ ἀοιδίμου Πρωθιεράρχου μας Μητροπολίτου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου (7/20.9.1955), δημοσιεύθηκε στὴν «Φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας» (ἀριθ. 218/3.10.1955, σελ. 6) κείμενο περὶ τῆς τελευταίας ποιμαντικῆς ἐξορμήσεώς του, ἡ ὁποία συνέβη λίγες μόλις ἡμέρες πρὸ τῆς ἀποβιώσεώς του. Ὁ μακαριστὸς Ἡγέτης διήνυε τὸ 85ο ἔτος τῆς ἡλικίας του καὶ μετέβη γιὰ τὴν Ἑορτὴ τῆς Ἀποτομῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου καὶ Βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τὴν 29.8/11.9.1955, στὴν Πανήγυρι τοῦ ἱστορικοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ στὸ Λουτουφὶ Θηβῶν. Ἡ περιγραφὴ ἐκείνη, τόσο ζωντανὴ καὶ συγκινητική, ἀποδεικτικὴ τῆς πατρικῆς μερίμνης τοῦ Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου, ἀναδημοσιεύται ἐδῶ εἰς μνημόσυνον Αὐτοῦ ἐπὶ τῇ συμπληρώσει τῆς Ἐπετείου τῶν 60 ἐτῶν ἀπὸ τότε.

ΤΟΝ Σεπτέμβριο τοῦ 1960, πέντε ἔτη ἀπὸ τῆς Κοιμήσεως τοῦ μακαριστοῦ Πρωθιεράρχου ἡμῶν Μητροπολίτου πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου, ἔγινε ἡ Ἀνακομιδὴ τῶν Λειψάνων Αὐτοῦ στὴν Ἱερὰ Γυναικεία Μονὴ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Θρακομακεδόνων Ἀττικῆς, ὅπου εἶχε ταφῆ.

Η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ καὶ ἐπινοητικότητα τῶν Προπατόρων μας στὴν Γνησία Ὀρθοδοξία ἦταν ἀπὸ τὰ πρῶτα χρόνια τοῦ ἱεροῦ Ἀγῶνος ὑπὲρ τοῦ Πατρίου Ἡμερολογίου ἐντυπωσιακή. Ἐπὶ τῇ Ἑορτῇ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, ἀναδημοσιεύουμε διήγησι αὐτόπτου μάρτυρος ἀπὸ τὸν ἑορτασμὸ τῆς Κοιμήσεως τοῦ 1926, ὅπως παρατίθεται στὸ ἐπίσημο περιοδικό μας «Ἡ Φωνὴ τῆς Ὀρθοδοξίας», ἀριθ. 339/23.5.1960, σελ. 3. Ἡ Παναγία μας θέρμαινε τὸν ζῆλο τους, ὥστε νὰ ἀψηφοῦν τὶς διώξεις καὶ νὰ ἐμμένουν στὴν Ἀκαινοτόμητη Ὀρθοδοξία, καταισχύνοντας τοὺς θλιβεροὺς διῶκτες τους καὶ ὑπερασπιζόμενοι τοὺς γνησίους Λειτουργοὺς τοῦ Ὑψίστου. Τὸ κείμενο-μαρτυρία, ὑπογραφόμενο ἀπὸ τὸν Κ.Ν., ἔχει ὡς ἑξῆς:

Εἰσαγωγικὸ σημείωμα ἐπιμελητοῦ


ΜΕ συντριβή, ἀλλὰ καὶ παλμὸ Χριστιανικῆς Ἐλπίδος, τὸ ἀπορφανισθὲν ἡρωϊκὸ καὶ μαρτυρικὸ Ποίμνιο τῆς Γνησίας Ὀρθοδοξίας προέπεμψε τὸν ἀκατάβλητο Ὁμολογητὴ καὶ Ἡγέτη του Ἅγιο Πρόεδρο πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομο Καβουρίδη (+7.9.1955 π.ο.η.) στὴν τελευταία κατοικία του. Ἐπὶ 20ετίαν ὅλην, παρὰ τὸ βάρος τῆς ἡλικίας του, τὶς δεινὲς ἱστορικὲς συγκυρίες καὶ τὶς ἀπίστευτες δοκιμασίες ἐξωτερικοῦ ἀπηνοῦς διωγμοῦ καὶ ἐσωτερικοῦ θλιβεροῦ σπαραγμοῦ, ὁ ἀνυποχώρητος Πρωθιεράρχης παρέμεινε σταθερὸς ἐπὶ τὴν Πέτραν τῆς Πίστεως, γιὰ νὰ λάβη παρὰ τοῦ μισθαποδότου Σωτῆρος ἡμῶν Χριστοῦ τὸν ἀμαράντινον τῆς Νίκης Στέφανον.

john icon1

   ΕΠΙ τῇ Ἑορτῇ τοῦ Ἁγίου Ἀρχιεπισκόπου Ἰωάννου Μαξίμοβιτς (+19.6.1966 π.ἡ.) τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς, τοῦ Θαυματουργοῦ αὐτοῦ Ἱεράρχου καὶ Ἱεραποστόλου, τοῦ τιμηθέντος μὲ Ἀφθαρσία τοῦ ἱεροῦ Λειψάνου του, προβαίνουμε στὴν δημοσίευσι δύο Ἐπιστολῶν του, ἀπὸ τὸ Ἀρχεῖο τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας, οἱ ὁποῖες ἀπευθύνονται πρὸς Μέλη τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ ἀποδεικνύουν τὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὴν ὑποστήριξί Του στὸν ἱερὸ Ἀγῶνα μας.

  1. Τὸ Θαῦμα τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνος στὸν Ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου στὴν Κάρυστο Εὐβοίας
  2. Ἱστορικὲς Μαρτυρίες: Ἐπιστολὴ ἀπὸ τὴν Ἐξορία τοῦ μακαριστοῦ Πρωθιεράρχου ἡμῶν πρώην Φλωρίνης Χρυσοστόμου (+1955)
  3. Τό αἷμα τῆς Mάνδραs
  4. Εἰσήγησις περὶ τῆς ἐπισήμου Διακηρύξεως τῆς Ἁγιότητος τῆς Νεομάρτυρος Αἰκατερίνης Ρούττη τῆς Μάνδρας
  5. Ὁ Μακαριστός Μητροπολίτης Δημητριάδος Γερμανός Μαυρομμάτης
  6. Ὁ Μακαριστός Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γ.Ο.Χ. κυρός Ἀκάκιος (1888-1963)
  7. Ὁ Μακαριστὸς Ἐπίσκοπος Κυκλάδων ΓΕΡΜΑΝΟΣ
  8. Ἐπισκοπικός Κατάλογος Ἀθηνῶν
  9. Ὁ Μακαριστός Πρωθιεράρχης τῆς Ἐκκλησίας Γ.Ο.Χ. Ἑλλάδος κυρός Χρυσόστομος
  10. Ὁ πρώην Αὐστραλίας Σπυρίδων
  11. Ἐπεισόδια στό Καπαρέλλι Θηβῶν τό ἔτος 1931
  12. Ἐπεισόδια στή Κερατέα Ἀττικῆς τό ἔτος 1929
  13. Οἱ τελευταῖες ἡμέρες τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β’
  14. ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ π. ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΙΟΚΑ
  15. Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Β΄
  16. Η Γ' ΕΜΦΑΝΙΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ