
Ἐνενήντα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος ἀπὸ τὴν ἀποφράδα ἐκείνη χρονιά, τὸ 1924, ὁπότε ἔγινε ἡ ἐπάρατος ἀλλαγὴ τοῦ πατροπαραδότου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἑορτολογίου καὶ ἡ εἰσαγωγὴ τοῦ νέου Γρηγοριανοῦ Ἡμερολογίου στὴν λατρευτικὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Ἦταν τὸ πρῶτο βῆμα, ποὺ περιελάμβανε ἡ αἱρετικὴ Ἐγκύκλιος τοῦ 1920 κι ἄνοιξε τὴν κερκόπορτα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ γιὰ τὴν Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία. Μὲ ἀφορμὴ αὐτὴν τὴν ἐπέτειο, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν Ἑλλάδος ὀργάνωσε ἐπετειακὴ Ἐκδήλωση στὴν αἴθουσα ἐκδηλώσεων τοῦ Ο.Λ.Π., γιὰ νὰ τιμήσει τὰ πρόσωπα, τὶς θυσίες καὶ τοὺς ἀγῶνες ὅλων ἐκείνων τῶν ἁγνῶν γνησίων Ὀρθοδόξων κληρικῶν καὶ λαϊκῶν, ποὺ κράτησαν τὴν Ὀρθόδοξη Ὁμολογία ἀνόθευτη καὶ καθαρὴ ἀπὸ τὸν μολυσμὸ τῆς ἑορτολογικῆς καινοτομίας καὶ τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.



