Παραινετικά

ὑπό π. Νικηφόρου Νάσσου

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Κατά τήν ἐξόχως κατανυκτική Ἑσπέρα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Πέμπτης,  στούς Ὀρθοδόξους Ναούς μας, μέ αἰσθήματα βαθυτάτης κατανύξεως καί μεθέξεως ψυχικῆς, ψάλλουμε: «ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ΣΟΥ ΤΑ ΠΑΘΗ ΧΡΙΣΤΕ»

 

Ἱερομ. Καλλινίκου Ἠλιοπούλου

 

ἀρχαιότερη καί λαμπρότερη ἀφιερωμένη στόν Τίμιο Σταυρό ἑορτή εἶναι αὐτή τῆς Παγκοσμίου Ὑψώσεώς Του, ἡ ὁποία ἀνήκει στόν κύκλο τῶν Δεσποτικῶν Ἑορτῶν ὡς πρός τό περιεχόμενο (Δεσποτικές ὀνομάζονται οἱ πρός τιμήν τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ ἑορτές) καί στόν κύκλο τῶν Ἀκινήτων ὡς πρός τόν χρόνο (Ἀκίνητες ὀνομάζονται οἱ ἑορτές οἱ ὁποῖες ἑορτάζονται σέ σταθερή ἀκίνητη ἡμερομηνία κατά τήν διάρκεια τοῦ ἡμερολογιακοῦ λειτουργικοῦ ἔτους).

 ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΙΑ

ὑπό π. Νικηφόρου Νάσσου

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

Μέ ἀφορμή τήν μεγάλη Θεομητορική Ἑορτή τῆς Πανσέπτου Κοιμήσεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, κατατίθενται στό κείμενο αὐτό κάποιες θέσεις σχετικά μέ τήν ἐκλογή τῆς Ἀειπαρθένου Μαρίας, τήν ἐλεύθερη ἀνταπόκρισή της στό θεῖο θέλημα καί τή συνεργία της στό ὕψιστο γεγονός τῆς σωτηρίας τοῦ κόσμου, διά τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ.

koimisitheotokou.jpg

πίσης ἀναλύεται θεολογικά, τό ζήτημα τοῦ προορισμοῦ, τῆς θείας προγνώσεως καί τῆς ἀνθρωπίνης συνεργίας, πού εἶναι ἀπαραίτητη γιά τήν ἐν Χριστῷ σωτηρίᾳ. Καί τοῦτο διότι κατά καιρούς διατυπώνονται λανθασμένες γνῶμες καί ἄστοχες θεωρήσεις περί τά τοιαῦτα, καί ἕνεκα αὐτοῦ, θεωροῦμε ὅτι πρέπει νά γνωρίζουμε οἱ Ὀρθόδοξοι τήν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, σχετικά μέ τήν ἔννοια τῆς «συνεργίας» στήν σωτηρία, ὅπως ἐπίσης, νά γνωρίζουμε πῶς ἐκλαμβάνεται ὀρθοδόξως ὁ προορισμός, ὑπό ποῖες προϋποθέσεις ὁ Θεός προορίζει καί ἐκλέγει καί πῶς συνδέεται ἡ πρόγνωση τοῦ Θεοῦ μέ τόν προορισμό. Εἶναι, βεβαίως, τά ἀνωτέρω, μεγάλα ζητήματα καί ἀπαιτοῦν διά μακρῶν ἀνάπτυξη, ἀλλά ἐδῶ θά γίνουν κάποιες ἀναλύσεις καί τοποθετήσεις σύντομες, κατά τό δυνατόν, σέ συσχέτιση φυσικά μέ τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν «αἰτίαν τῆς σωτηρίας ἡμῶν» (Για περισσότερα βλ. ΕΔΩ).

 

Παρατηρεῖται τὸ ἐντελῶς ἄτοπο φαινόμενο νὰ εἰσέρχονται στὸ Ἅγιο Βῆμα τῶν Ἱερῶν Ναῶν καὶ μάλιστα κατὰ τὴν διάρκεια τῆς θείας Λατρείας, διάφορα λαϊκὰ πρόσωπα, ἀνήλικα ἤ ἐνήλικα, δίχως κἄν τὴν ἀπαιτούμενη εὐλάβεια καὶ συστολή.

Η ΦΩΤΟΦΟΡΟΣ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ ΤΗΣ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ

 

ὑπό π. Νικηφόρου Νάσσου

 

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

«Δεῦτέ μοι πείθεσθε λαοί, ἀναβάντες εἰς τὸ ὄρος τὸ Ἅγιον, τὸ ἐπουράνιον, ἀΰλως στῶμεν ἐν πόλει ζῶντος Θεοῦ, καὶ ἐποπτεύσωμεν νοῒ Θεότητα ἄϋλον, Πατρὸς καὶ Πνεύματος, ἐν Υἱῷ μονογενεῖ ἀπαστράπτουσαν» .

Για τη θεραπεία του παραλύτου της Βηθεσδά (Ιω. 5, 1-16)

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

[Υπομνηματισμός των χωρίων Ιω. 5, 1-13] 

 

«Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα (: Έπειτα από αυτά ήταν η εορτή των Ιουδαίων, που έπεφτε περίπου ένα μήνα πριν το Πάσχα. Κατά την εορτή αυτή ανέβηκε ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα)» [Ιω. 5, 1]. Σε ποια εορτή αναφέρεται ο Ευαγγελιστής; 

 

Ὁμιλία στήν Συνοδική ἐκδήλωση, 29/6/2019

 Ὑπὸ τοῦ Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμ. π. Νικηφόρου Νάσσου

 

Μακαριώτατε, σεπτέ προκαθήμενε τῆς Ἐκκλησίας μας,

Ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

Τίμιον πρεσβυτέριον,

Σεπτή δακονία,

Ὁσιώτατοι μοναχοί καί μονάζουσαι,

Ἀγαπητοί ἀδελφοί συνεορτασταί.

Κατ᾿ ἔτος, ἡἘκκλησία τοῦ Χριστοῦ πανηγυρίζει (29 Ἰουνίου) γηθοσύνως καί μεγαλοπρεπῶς τὴν ἱερά μνήμη τῶν Κορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου καί τιμᾷ αὐτούς τούς ποταμούς τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ, «τούς θεοκηρύκων πρωτοστάτας», κατά τό ὑμνολογικόν. Οἱ Ὀρθόδοξοι, ὀφείλουμε εὐγνωμόνως νά ἑορτάζουμε αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τόσο ἐκοπίασαν γιά τήν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὁμιλία ΙΗ΄ τῇ Κυριακῇ τῶν Μυροφόρων


Ἡ ἀνάσταση τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ ἀνανέωση τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι τὸ ξαναζωντάνεμα καὶ τὸ ξαναπλάσιμο τοῦ πρώτου Ἀδάμ, ποὺ ἡ ἁμαρτία τὸν ὡδήγησε στὸ θάνατο κι ὁ θάνατος πάλι τὸν ἔκαμε νὰ παλινδρομήση στὴ γῆ ἀπ’ ὅπου πλάστηκε. Εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ἀθάνατη ζωή.

  1. Την παιδοκτονία την καταριούνται, την άμβλωση την απαιτούν: Οι κριτές αποδεικνύονται τελικά υποκριτές!
  2. Η ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
  3. Ἡ Ἑορτή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως τήν Γ΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν.
  4. Ὁ Συγκρητιστικὸς Οἰκουµενισµὸς
  5. Ἡ Θεολογία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καὶ ἡ σημερινή σύγχυση
  6. Εἰς τὴν πρώτην Κυριακὴν τῶν νηστειῶν καὶ εἰς τὴν τῶν Ἁγίων καὶ σεπτῶν εἰκόνων ἀναστήλωσιν
  7. Ὁ ὑποχρεωτισμὸς δὲν ὠφελεῖ
  8. Σκέψεις καὶ προβληματισμοὶ γιὰ τὸν ἰὸ τῆς ἀμφισβητήσεως
  9. Ἀπόσπασμα Ὁμιλίας εἰς τά Ἅγια Φῶτα
  10. Οἱ Ἅγιοι Ὁσιομάρτυρες οἱ ὑπό λατινοφρόνων μαρτυρήσαντες
  11. Κυριακή προ των Φώτων
  12. Βοηθός Εξομολόγησης
  13. Γιά ποιό λόγο ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος;
  14. Λιμάνια πνευματικά οἱ Ναοί
  15. Διαίρεση καὶ διωγμὸς ἕνεκεν τοῦ Κυρίου
  16. Ὡς πρὸς τοὺς ἀνεξήγητους καὶ ἀπρόσμενους θανάτους
  17. Ἐπίκαιρη Προφητικὴ προειδοποίηση
  18. Περὶ Ταπεινώσεως καὶ Μετανοίας
  19. Πνευματικὲς Νουθεσίες
  20. Σύντομο Μήνυμα στὴν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ