Παραινετικά-διδακτικά

Ὁμιλία εἰς τὸ Ἱ. Συλλείτουργον τῆς Κυριακῆς τῶν Ἁγίων Πάντων

Ὁμιλία
στὸ Ἱερὸ Συλλείτουργο τῶν Προκαθημένων
τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν
Ἑλλάδος κ. Καλλινίκου καὶ Ρουμανίας κ. Βλασίου
στὸν Ἱερὸ Καθεδρικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου Ν. Φιλαδελφείας
Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων, 2/15.6.2014

+ Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος
Γραμματέως τῆς Ἱερᾶς Συνόδου

Οἱ Θεσσαλονικεῖς Ἅγιοι Ἰσαπόστολοι Κύριλλος καὶ Μεθόδιος

CyrMeth2

Κύρια Σημεῖα τοῦ Βίου τους καὶ Μηνύματά τους στὸ Σήμερα

† Ἐπισκόπου Γαρδικίου Κλήμεντος

1.  Πρὶν ἀπὸ 1.150 χρόνια, τὸ ἔτος 863, ἔφθασαν στὴν Μεγάλη Μοραβία (Τσεχία, Σλοβακία) οἱ ἀπεσταλμένοι ἀπὸ τὴν Βασιλεύουσα τῶν Πόλεων Ἱεραπόστολοι Ἀδελφοὶ Κωνσταντῖνος (Κύριλλος) καὶ Μεθόδιος.  Ἐκεῖ,  στὴν Κεντρικὴ  Εὐρώπη, ἔγιναν εὐμενῶς  δεκτοὶ  ἀπὸ τὸν Ἡγεμόνα τοῦ ἰσχυροῦ τότε κράτους τῶν δυτικῶν Σλάβων Ραστισλάβο, ὁ ὁποῖος ἕνα ἔτος ἐνωρίτερα εἶχε στραφῆ στὴν Κωνσταντινούπολι γιὰ πνευματικὴ βοήθεια, ἀλλὰ καὶ γιὰ συμμαχία.

Τὸ γεγονὸς αὐτὸ ἀποτέλεσε  τὴν ἀπαρχὴ γιὰ κοσμογονικὲς ἀλλαγὲς στὴν ἱστορία τῆς Εὐρώπης, ἀλλὰ καὶ τοῦ κόσμου ὁλοκλήρου.  Τὸ κείμενό μας δὲ αὐτό, ἀποτελεῖ μία μικρὰ καὶ ταπεινὴ συνεισφορὰ στὸν ἐπετειακὸ ἑορτασμὸ  τοῦ εὐαγγελισμοῦ τῶν  Σλάβων, ὡς ἔκφρασι τιμῆς καὶ ἀγάπης στοὺς Ἁγίους Ἰσαποστόλους Κύριλλο καὶ Μεθόδιο καὶ ὡς προσπάθεια  ἀνιχνεύσεως τοῦ διαχρονικοῦ μηνύματός  τους  στὸ σήμερα, ἐφ’ ὅσον μάλιστα αὐτὸ διαστρεβλώνεται ποικιλοτρόπως ἀπὸ κάποιους, πρὸς ἐξαγωγὴν λανθασμένων συμπερασμάτων, μὲ ἀποτέλεσμα  νὰ καθίσταται ἐπιτακτικὴ ἡ ἀνάγκη  ἀποκαταστάσεως τῆς Ἀληθείας.

Τρεῖς Θεομητορικοί σταθμοί

ΤΡΕΙΣ ΘΕΟΜΗΤΟΡΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ, ΠΗΓΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΔΡΟΣΟΥ
(ΓΕΝΕΘΛΙΟ- ΕΙΣΟΔΕΙΑ – ΣΥΝΑΞΗ )


π. Νικηφόρου Νάσσου.


        Μέσα στόν καύσωνα τῆς ἀποπνευματοποιημένης ἐποχῆς μας, θεωρήσαμε καλό νά προσφέρουμε ἐνώπιον τῶν εὐλαβῶν ἀναγνωστῶν μία μικρή ψυχική ἀναψυχή, μέσα ἀπό δροσερές πηγές τίς ὁποῖες ἀποτελοῦν τρεῖς σταθμοί ἑορτῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί Μητέρας ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι οἱ ὁποῖοι ὑπερβαλλόντως τήν τιμοῦμε, μέσα ἀπό ἑορτές καί ἀκολουθίες καί ἀναφορές σέ μνῆμες της ὅπως ἡ ἐλαχίστη παρούσα, καταθέτουμε τά μύρα τῆς καρδιᾶς μας στά ὑπέρ ἔννοιαν μυστήρια τῆς Παρθενίας της καί μέ λαχτάρα περιμένουμε νά λάβουμε τόν πλουτισμό καί τή δρόσο πού θά μᾶς ἀντιπροσφέρει ἡ μητρική, ἄμετρη ἀγάπη καί ἡ γλυκυτάτη παρηγορία της.

Παῦλος τῶν ἐθνῶν


Ο ΠΑΥΛΟΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΚΤΙΣΤΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ  ΤΟΥ

ὑπό π. Νικηφόρου Νάσσου

        Κατ᾿ ἔτος, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πανηγυρίζει (29 Ἰουνίου) γηθοσύνως καί μεγαλοπρεπῶς τὴν πολιτεία καὶ τὸ ἔργο τῶν Κορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου  καί τιμᾷ αὐτούς τούς ποταμούς τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ, «τούς θεοκηρύκων πρωτοστάτας», κατά τό ὑμνολογικόν. Οἱ Ὀρθόδοξοι, ὀφείλουμε εὐγνωμόνως νά ἑορτάζουμε αὐτούς οἱ ὁποῖοι τόσο ἐκοπίασαν γιά τήν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ.

ΠΡΟΣΩΠΟΛΑΤΡΕΙΑ

Η ΝΟΣΟΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΗΜΩΝ ΑΓΩΝΟΣ

ὑπό τοῦ Ἐπισκόπου Μαραθῶνος κ. Φωτίου

«Μή πεποίθατε ἐπ' ἄρχοντας ἐπί υἱούς ἀνθρώπων, οἶς οὐκ ἐστι σωτηρία»

(Ψάλμ. ΡΜΕ΄ 3)

       Δέν πρέπει νά ἔχωμεν ἀπόλυτον πεποίθησιν εἰς ἀνθρώπους, ὅ,τι ἀξίωμα κι ἄν ἔχουν, διά τήν σωτηρίαν μας. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι τρεπτοί. Σήμερον ἅγιοι, αὔριον ἀρνηταί·  σήμερον ἁμαρτωλοί, αὔριον δίκαιοι. Ἀπόλυτον πεποίθησιν νά ἔχωμεν μόνον πρός τόν Θεόν καί εἰς αὐτόν νά στηρίξωμεν τάς ἐλπίδας τῆς σωτηρίας μας. «Μακάριος οὐ ὁ Θεός Ἰακώβ βοηθός αὐτοῦ, ἡ ἐλπίς αὐτοῦ ἐπί Κύριον τόν Θεόν αὐτοῦ» (Ψάλμ. ΡΜΕ΄ 5). Οἱ ἄνθρωποι προδίδουν καί αὐτός τόν ὁποῖον σήμερον θαυμάζομεν ὡς ἅγιον καί ἐνάρετον τόν βλέπομεν δυστυχῶς ἀργότερον νά πίπτη, ἐνῶ ἄλλον τόν ὁποῖον πρότερον δέν εἴχομεν εἰς ὑπόληψιν νά ἀποδεικνύεται ἀντάξιος των περιστάσεων καί σταθερός.

Περισσότερα Άρθρα...