Ἐγκύκλιος Παραινετικὴ



Πρὸς τὸ Ποίμνιο τῆς Ἱερᾶς Ἐπισκοπῆς Μοραβίας

   Δεκέμβριος 2014

 

 

Σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ Ἀδελφοὶ καὶ Ἀδελφές·

Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴη μετὰ πάντων ἡμῶν!


Διανύοντες τὴν κατανυκτικὴ περίοδο τῆς νηστείας τῶν Χριστουγέννων καὶ προσεγγίζοντες τὶς Ἑορτὲς τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως, ἐπικοινωνοῦμε μὲ Σᾶς, τὸ «μικρὸν Ποίμνιον» τῆς Γνησίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας στὴν Τσεχία καὶ Σλοβακία, καὶ Σᾶς μεταφέρουμε τὴν πατρικὴ Ἀγάπη καὶ Εὐλογία μας!


Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι ὁ φανερωθεὶς «ἐν Σαρκὶ» (Α’ Τιμ. γ’ 16) Θεὸς ἡμῶν, ὁ Ὁποῖος ἦλθε γιὰ νὰ μᾶς σώση ἀπὸ τὸ ἀσήκωτο βάρος καὶ τὴν ἀνυπόφορη δουλεία τῆς ἁμαρτίας, τοῦ διαβόλου καὶ τοῦ θανάτου. Αὐτὸς ἐπέδειξε τὴν μεγίστη Φιλανθρωπία, καὶ ἐχάρισε τὸ ἄπειρον Ἔλεός Του, τὴν Χάριν τῆς Ἀπολυτρώσεως.


Τοῦτο συνιστᾶ τὴν εὐλογία τῆς θείας Συγκαταβάσεως καὶ τὸν πλοῦτο τῆς Ἀγάπης Του, ἡ Ὁποία εἶναι γιὰ τὴν δική μας κατανόησι ὕψος δυσανάβατον καὶ βάθος ἀπύθμενον!


Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ «ἐταπείνωσεν ἀταπεινώτως τὸ ἀταπείνωτον Αὐτοῦ ὕψος», ὅπως λέγει ὁ Ἅγιος Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος, γιὰ νὰ μᾶς ἀφήση «ὑπογραμμὸν» (Α’ Πέτρ. β’ 21) καὶ «τύπον», ὥστε νὰ βαδίσουμε στὰ ἴχνη Του.


Αὐτὸς «διῆλθεν εὐεργετῶν καὶ ἰώμενος» (Πράξ. ι’ 38), γιὰ νὰ φανερώση ἔμπρακτα τὴν θυσιαστικὴ καὶ κενωτικὴ Ἀγάπη Του πρὸς ἐμᾶς, ὥστε νὰ μᾶς ἐλευθερώση ἀπὸ τὶς ἀνείπωτες ὀδῦνες μας καὶ νὰ μᾶς καταστήση τέκνα Θεοῦ, συγκληρονόμους τῆς Βασιλείας Του, θεοὺς κατὰ χάριν.


παθε ὑπὲρ ἡμῶν καὶ ἀντὶ ἡμῶν, ἐσταυρώθη καὶ ἀνέστη, γιὰ νὰ μᾶς ἀναστήση καὶ ζωοποιήση καὶ γιὰ νὰ μᾶς χαρίση ζωὴν αἰώνιον καὶ ἄφθαρτον.
Ἀπέστειλε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τῆς Ἀληθείας, γιὰ νὰ μᾶς κάμη Σῶμα Ἐκκλησίας, νὰ μᾶς ἁρμολογήση μὲ δεσμὰ θείας Ἀγάπης καὶ Χάριτος, ὥστε νὰ συγκολληθοῦμε σὰν «λίθοι ζῶντες» (Α’ Πέτρ. β’ 5) στὸ θεῖον Οἰκοδόμημα καὶ νὰ γίνουμε «στῦλοι» (Ἀποκαλ. γ’ 12) στὸν οὐράνιο Ναὸ τοῦ Θεοῦ!


Συναποτελοῦμε πλέον «ἔθνος ἅγιον» (Α’ Πέτρ. β’ 9) τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, καὶ ὡς «συμπολῖται τῶν Ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ» (Ἐφεσ. β’ 19) δὲν ἀνήκουμε στὸν ἑαυτό μας, τὸν παλαιὸ ἑαυτὸ τῆς ἀπιστίας, ἐμπαθείας καὶ ἀποστασίας, ἀλλὰ στὸν ἐκλεκτὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ, βαδίζοντες ἐν Πνεύματι πρὸς τὴν Ἄνω Ἱερουσαλήμ.

ποντοπορία μας αὐτὴ πρέπει νὰ γίνεται ὀρθῶς καὶ εὐδοκίμως, γιὰ νὰ μὴ πλανηθοῦμε στὴν Πίστι καὶ νὰ μὴ παρεκκλίνουμε στὸ Ἦθος. Ἀπαιτεῖται αὐξημένη ἐγρήγορσις, γιὰ νὰ μὴ ραθυμήσουμε καὶ νὰ μὴ στραφοῦμε εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἔτσι ἀπωλέσουμε τοὺς κόπους μας καὶ τοὺς ἀγῶνες μας καὶ ἀπορριφθοῦμε ἀπὸ τὸν Ἀγωνοθέτη, Στεφανοδότη καὶ ἀλάνθαστο καὶ ἀδέκαστο Κριτὴ Κύριό μας!...


Διασχίζουμε τὸ πέλαγος δοκιμασιῶν σὲ αὐτὴ τὴν ἐφήμερη ζωή, βαδίζοντες τὴν στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδὸ τῆς αὐταπαρνήσεως, ἡ ὁποία εἶναι σωτήρια καὶ καταπέμπει φῶς ἱλαρὸν εἰρήνης στὶς ψυχές, γαλήνης στὰ σώματα καὶ ἐνισχύσεως στὴν ἀδύναμη θέλησί μας.


Κατὰ τὸ μέτρο τῆς μετανοίας καὶ τοῦ πνευματικοῦ μας ἀγῶνος, τῆς προσευχῆς καὶ νηστείας μας, τῆς καθαρότητος καὶ ἐγκρατείας μας, τῆς ὑπομονῆς καὶ μακροθυμίας μας, τῆς ὑπακοῆς καὶ ταπεινώσεώς μας, τῆς συγχωρητικότητος καὶ ἀγάπης μας, δεχόμαστε τὸ θεῖον Φῶς καὶ τὴν θαυμαστὴ Παρηγορία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.


Κύριός μας γεννᾶται καὶ τώρα στὶς ψυχές μας, ἔρχεται καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ κατακληθῆ στὸν Ναό μας, στοὺς οἴκους μας καὶ κυρίως στὶς καρδιές μας. Καταφθάνει καὶ πάλι ἐν μέσῳ ἡμῶν καὶ κυρίως ἐντὸς ἡμῶν.


ἀναμονή, ἑτοιμασία καὶ πρόσκλησί μας, ἡ ἐπίκλησις καὶ παράκλησίς μας νὰ μείνη μαζί μας, θὰ Τὸν ἐγκαταστήσουν καὶ σὲ μᾶς.


Στὴν προσευχή, καὶ μάλιστα στὴν Νοερὰ Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ὅλως ἰδιαιτέρως στὰ Ἅγια Μυστήρια τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματός Του, στὴν Θεία Εὐχαριστία, Αὐτὸς μᾶς ἀποκαλύπτεται καὶ μᾶς χαρίζεται Ὅλος, γιὰ νὰ ζωογονήση τὶς ταπεινές μας ὑπάρξεις καὶ νὰ ἀνανεώση τὴν Διαθήκη καὶ Ἐπαφή Του μεθ’ ἡμῶν, ὡς πρόγευσι αἰωνίου Ἑνώσεως καὶ Συνδιαιωνίσεως.


ν Τὸν δεχώμεθα μὲ εὐφροσύνη καὶ εὐγνωμοσύνη, δὲν μποροῦμε παρὰ νὰ Τὸν ἀντιπροσφέρουμε καὶ στοὺς ἄλλους γύρω μας, μέσῳ τῆς ἐλεημονητικῆς προσφορᾶς τῆς Ἀγάπης μας.


Εἴθε νὰ γινώμεθα θεῖα κατοικητήρια τῆς Χάριτός Του καὶ νὰ Τὸν ἀποκαλύπτουμε καὶ μεταδίδουμε μὲ τρόπο ἔμπρακτο καὶ συγκεκριμένο, μέσῳ καὶ τῆς δικῆς μας ταπεινῆς καὶ θυσιαστικῆς Ἀγάπης! Αὐτὴ θὰ εἶναι καὶ ἡ καλύτερη Ἱεραποστολικὴ Μαρτυρία μας, γιὰ τὴν Ἀλήθεια τῆς ἁγίας Ὀρθοδόξου Πίστεώς μας στὸν κόσμο ποὺ μᾶς περιβάλλει, καὶ τώρα καὶ πάντοτε!

Μὲ ἀγάπη Χριστοῦ καὶ πατρικὲς εὐχὲς γιὰ καλὲς καὶ εὐλογημένες Ἑορτὲς

Ἐν Ἐπισκόποις Ἐλάχιστος

+ Ὁ Γαρδικίου Κλήμης
Τοποτηρητὴς τῆς Ἱερᾶς Ἐπισκοπῆς Μοραβίας