Πατρ. Θεόδωρος: Μήνυμα ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ ...Ραμαζανίου

          Ὁ «...Πατήρ Πατέρων, Ποιμήν Πομένων, τρίτος καί δέκατος τῶν Ἀποστόλων καί Κριτής τῆς Οἰκουμένης» (ὅπως ἀναφέρει ἡ φήμη του) Πάπας καί Πατριάρχης  Ἀλεξανδρείας κ. Θεόδωρος ἀπέστειλεν ἑόρτιον μήνυμα ἑπί τῇ ἑορτῇ τοῦ ...Ραμαζανίου, πρός τούς Μωαμεθανούς τῆς Αἰγύπτου, ἔχον ὡς ἑξῆς:
         «Ὁ ἱερότερος μήνας τοῦ Ἰσλαμικοῦ ἡμερολογίου, ὁ κατεξοχήν μήνας τῆς βαθιᾶς προσωπικῆς λατρείας καί τῆς ὑψηλῆς συνειδητοποίησης τοῦ Θείου γιά κάθε πιστό μουσουλμάνο, ὁλοκληρώνεται σήμερα μέ τή γιορτινή, χαρούμενη περίοδο τοῦ Αἴντ ἂλ Φίτρ.

          Ὡστόσο ὁ φετινός ἑορτασμός ἔχει μιά ξεχωριστή ἰδιαιτερότητα, καθώς λαμβάνει χώρα σέ μιά χρονική στιγμή κατά τήν ὁποία ἡ εὐλογημένη Αἴγυπτος βρίσκεται στό μεταίχμιο τῆς ἱστορίας.
          Σέ μιά χρονική στιγμή κατά τήν ὁποία ἡ σύμπραξη τῶν πολιτῶν τῆς Νειλοχώρας, ἀνεξαρτήτως θρησκεύματος, στόν ἀγώνα γιά ἕνα καλύτερο αὔριο δίδαξε τήν ὑφήλιο ὅτι ἡ εἰρηνική διεκδίκηση τῶν δικαιωμάτων μέ μετριοφροσύνη καί ἀξιοπρέπεια ἀποτελεῖ τήν ἀσφαλέστερη ὁδό πρός τήν ἐλευθερία.
          Ἐπιθυμῶ λοιπόν νά ἐκφράσω τίς πλέον ἐγκάρδιες εὐχές πρός τούς ἀγαπητούς μουσουλμάνους συμπολίτες μας, ἀλλά καί πρός τούς προσφιλεῖς μουσουλμάνους ὁλόκληρου τοῦ ἀραβικοῦ κόσμου, μέ τήν ἐλπίδα οἱ δύο βασικοί πυλῶνες τοῦ Ραμαζανίου, ἡ ἀγάπη καί ἡ ἐλεημοσύνη, νά πρυτανεύσουν στούς λόγους καί στά ἔργα τῶν ἀνθρώπων.
          Ἰδιαιτέρως δέ ἀπευθύνω ἑόρτιο χαιρετισμό πρός τό Ἀνώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο τῆς Αἰγύπτου, τό θεματοφύλακα τῆς ἑνότητας τοῦ αἰγυπτιακοῦ λαοῦ καί ἐγγυητή τῆς μετάβασης πρός τήν Αἴγυπτο τοῦ μέλλοντος, μέ τήν εὐχή νά πηδαλιουχήσει τή χώρα στόν ἀσφαλὴ λιμένα τῆς προόδου καί τῆς εὐημερίας.» (romfea.gr 30.8.2011).
           Νέαν «μόδαν» ἐνεκαινίασον οἱ Οἰκουμενισταί Πατριάρχαι. Δὲν ἔφθανον τὰ ἑόρτια μηνύματα τά ὁποῖα ἀπέστελλον εἰς τοὺς ἀρχηγούς τῶν Αἰρετικῶν τῆς Δύσεως (ἀκολουθοῦντες πιστῶς τάς προβλέψεις τῆς οἰκουμενιστικῆς πατριαρχικῆς ἐγκυκλίου τοῦ 1920), ἀλλά ἐξαπολύουν εὐχάς καί εἰς τούς ὁπαδούς τοῦ αἱμοσταγοῦς Μωάμεθ! Τοιουτοτρόπως καλλιεργοῦν εἰς τήν κοινήν γνώμην τήν πανθρησκειακήν ἀντίληψιν ὅτι «ὅλοι πιστεύομεν εἰς τόν ἴδιον Θεόν». Εἶναι δυνατόν ὁ Θεός τῆς ἀγάπης τῶν Χριστιανῶν νὰ ταυτίζεται μέ τόν αἱμοδιψῆ δαίμονα τόν ὁποῖον λατρεύουν οἱ Μωαμεθανοί; Εἶναι λόγια Ὀρθοδόξου Πατριάρχου αὐτά; Ἠμποροῦν νά «συνειδητοποιήσουν βαθέως τό Θεῖον» οἱ «πιστοί Μουσουλμάνοι» διὰ τοῦ τρόπου λατρείας των; Δέν γνωρίζει ὅτι «Πάντες οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» (Ψαλμ. εʹ 5);