Σήμερα εἶναι ἰδιαίτερη ἡμέρα γιὰ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία

(Προσφώνηση τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Γρηγορίου στὴν Ἐνθρόνιση τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Φιλίππων καὶ Μαρωνείας κ. Ἀμβροσίου, στὸν Ἱ.Μητροπολιτικὸ Ναὸ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Καβάλας, Τρίτη, 20.7/2.8.2016)

 

 

Μακαριώτατε πάτερ καὶ Δέσποτα Ἀρχιεπίσκοπε Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος κ. Καλλίνικε,

Σεβασμιώτατε ἅγιε Φιλίππων καὶ Μαρωνείας κ. Ἀμβρόσιε καὶ οἰκεῖε  Ἱεράρχα,

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

τίμιον πρεσβυτέριον,

ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί.

Εἶναι ἰδιαίτερη ἡμέρα σήμερα γιὰ τὴν τοπικὴ Ἐκκλησία διότι ὑποδέχεται τὸν ποιμένα της, τὸν Σεβασμιώτατον ἅγιο Φιλίππων και Μαρωνείας ὑπέρτιμο καὶ ἔξαρχο Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καὶ Θράκης, τὸν κ. Ἀμβρόσιο. Ἄξιο ἐργάτη τοῦ Ἀρχιποίμενος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἄνδρα σεμνὸ καὶ ἀξιοπρεπῆ μὲ ἦθος καὶ συνέπεια. Παρῆλθον συνολικὰ δεκαοκτὼ χρόνια Τοποτηρητείας ἀπὸ τὸ 1998 μέχρι σήμερα. Συγκεκριμένα, ἀπό τὸ 1998 ἕως τὸ 2003 ἀνέλαβε τὴν Τοποτηρητεία ὁ πρώην Θεσσαλονίκης κ. Μάξιμος καὶ ἀπὸ τὸ 2003 μέχρι σήμερα ἡ ἐλαχιστότης μου, ὡς Χριστιανουπόλεως. Σήμερα ἡ Τοποτηρητεία λαμβάνει τέλος καὶ ἔρχεται σύμφωνα κατὰ τοὺς ἱεροὺς Κανόνες ἡ ἐκ τοῦ σύνεγγυς διαποίμανση.

Γιὰ τὰ δεκατρία ἔτη τῆς προσωπικῆς μου τοποτηρητείας, τὰ ὁποία πέρασαν «ὡς ἡ ἡμερα ἡ ἐχθές», ὅπως λέγει καὶ ὁ Δαυϊδ, ἐπιτρέψτε μου νά κάνω ἕναν λόγο εὐχαριστίας πρωτίστως πρὸς τὴν Ἱερὰν Σύνοδον, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸ 2003 μοῦ ἐπιστεύθηκε τὴν διαποίμανση τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας. Γιὰ ἐμένα ἐκείνη τὴν περίοδο ἦταν κάτι ποὺ ἀφ’ ἑνός δὲν περίμενα καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀνέλαβα Ποίμνιο ποὺ δὲν γνώριζα, καθὼς καὶ δὲν μὲ γνώριζαν. Ὡστόσο ἡ δύναμη τῆς ἐν Χριστῶ ζωῆς λειτούργησε μὲ τέτοιο τρόπο ποὺ ὄχι μόνον ξεπεράστηκαν οἱ ὅποιες ἀνθρώπινες δυσκολίες, ἀλλὰ αὐτὲς οἱ ἴδιες δυσκολίες ἔφεραν θετικὲς ἀλλαγὲς τόσο σὲ ἐμένα ἀλλὰ ὅσο καὶ στοὺς πιστοὺς. Ἐπίσης θὰ ἤθελα νὰ ἐκφράσω εὐχαριστίες γιὰ τὴν συνεργασία γιὰ ὅλο αὐτὸ τὸ χρονικὸ διάστημα σὲ ὅλους τοὺς Κληρικοὺς, σὲ ὅλους τοὺς Ἐπιτρόπους τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως καθὼς καὶ στὴν Ἱερὰ Μανὴ Ὑπαπαντῆς τοῦ Χριστοῦ. Ἐκείνους ποὺ πιθανὸν στεναχωρεσα μὲ ἀσυνείδητο τρόπο τοὺς ζητῶ ταπεινῶς συγγνώμη.

Τὰ τελευταῖα μου λόγια, λόγια εὐχαριστίας μετ’ ἐπαίνου, εἶναι πρὸς ἐσᾶς Σεβασμιώτατε ἅγιε Φιλίππων καὶ Μαρωνείας κ. Ἀμβρόσιε. Σᾶς εὐχαριστῶ γιὰ ὅ,τι προσφέρατε μέχρι τώρα εἰς τὴν τοπικὴν  Ἐκκλησία. Γνωρίζω καλὰ ὅτι στὴν διακονία τῶν 13 χρόνων Τοποτηρητείας μου, ἤσασταν πρόσωπο ἑνωτικό, ποὺ διακρινόταν μὲ ἀγωνία καὶ πόνο γιὰ τὴν ἑνότητα ὅλων ἡμῶν ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς Ἱερᾶς Συνόδου μας ὑπὸ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν κ. Καλλίνικο. Γνωρίζω καλὰ ὅτι σὲ κάθε σας εὐκαιρία λέγατε καὶ λέτε λόγο πνευματικῆς οἰκοδομῆς καὶ ψυχικῆς ὠφέλειας. Ἀποφεύγατε πάντα νὰ λέτε κάτι ἀρνητικὸ γιὰ τὸν ὁποιοδήποτε, παρόλο ποὺ εἶχε δώσει ἀφορμὴ ὁ ὁποιοσδήποτε ἄλλος. Ἀπόδειξη περί τούτου ἦταν ὅτι μὲ τὴν δική σας παρουσία ὅλος ὁ κόσμος ἑνώθηκε σὰν νὰ γνωρίζονταν χρόνια νωρίτερα. Βιωματικὰ δηλαδὴ ἀποδείξατε, ὅτι ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ρέει ἀνάμεσα στοὺς πιστούς, τοὺς ὁποίους ἐνώνει καὶ ζωοποιεῖ μὲ τὴν δική σας συμμετοχή.

Σᾶς ἀναθέτει  σήμερα ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τὴν πνευματικὴ ἐξουσία καὶ εὐθύνη ὡς κυρίαρχο καὶ ποιμένα τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας καὶ εἶμαι  βέβαιος γιὰ τὴν καλὴν ποιμαντορίαν σας. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ σᾶς εὔχομαι ἐκ βάθους καρδίας εἶναι νὰ συνεχίσετε νὰ εἶστε αὐτὸ ποὺ εἶστε καὶ κυρίως νὰ δώσετε αὐτὸ ποὺ εἶστε. Δηλαδὴ τὴν σεμνότητα, τὴν ἀξιοπρέπεια καὶ τὸν σεβασμὸ τόσο στὴν ζωὴ τῶν πιστῶν χριστιανῶν, ἀλλὰ καὶ ὡς παρακαταθήκη γιὰ τὴν ἑπόμενη γενεά.

Σεβασμιώτατε ἅγιε Ἀδελφέ!

Σᾶς εὔχομαι καλὴ ποιμαντορία μὲ πενυματικοὺς καρποὺς καὶ μὲ τὴν βίωση τῶν μελλόντων ἀγαθῶν ἀπὸ αὐτὴ τὴν ζωή!